Science Samachar – Episode 39

(૧) ભારત માટે નાસા તરફથી ચોંકાવનારા સમાચાર

નાસાનાં GRACE (Gravity Recovery and Climate Experiment) મિશને ઍપ્રિલ ૨૦૦૨થી માર્ચ ૨૦૧૬ સુધીના ૧૪ વર્ષના જળસ્રોતોનું અધ્યયન પ્રકાશિત કર્યું છે. એકંદરે દુનિયામાં જ્યાં જળ વિપુલ પ્રમાણમાં છે તે સુકાવા લાગ્યા છે. ભૂગર્ભ જળની સપાટી સતત નીચે ગઈ છે. બીજી બાજુ ઊંચાઈવાળા વિસ્તારોમાં પાણી વધવા લાગ્યું છે. મોટા ભાગે હિમાચ્છાદિત શિખરોનો બરફ ઓગળવા લાગ્યો છે, પરંતુ એક નિષ્ણાત કહે છે કે એ પાણી પીવામાં કે ખેતીમાં કામ આવી શકે તેવું નથી.

ઉત્તર ભારત અને ચીનના ઉત્તરી મેદાની પ્રદેશોમાં સિંચાઈ માટે ભૂગર્ભ જળ બહુ ખેંચાઈ ગયું છે. નાસાના સંશોધકોએ દુનિયાના ૩૪ પ્રદેશોમાં પાણી વધવા કે ઘટવાનાં તારણો આપ્યાં છે. ઉત્તર ભારતમાં અર્ધા સૂકા પ્રદેશમાં ૫૪ ટકા ભૂગર્ભ જળ ખેતીમાં વપરાય છે, જો કે વરસાદ ૧૦૧ ટકા જેવો થાય છે. દુકાળનાં વર્ષોમાં ઉત્તર ભારતની સ્થિતિ ખરાબ થવાની છે. પૂર્વભારત અને બાંગ્લાદેશમાં પણ નકારાત્મક વલણો જોવા મળ્યાં છે.

એક સંશોધક ફૅમિગ્લિઆટી કહે છે કે “દક્ષિણ એશિયાના લોકો સામે ખરેખર પાણીની અછતનો ભય તોળાય છે, કારણ ke પાણીની પ્રાપ્યતા ઘટતી જાય છે ગ્લેશિયરો પીગળીને સંકોચાવા માંડ્યાં છે હિમાલયનાં ગ્લેશિયરો અદૃશ્ય થઈ જશે તો કરોડો લોકો આવતા થોડા દાયકામાં જ પર્યાવરણને કારણે નિર્વાસિત (climate refugees) બની જશે.”

સંદર્ભઃ https://sandrp.in/2018/05/17/nasas-grace-mission-india-on-perilous-path-of-making-millions-of-climate-refugees/

૦-૦-૦

(૨) યુરોપમાં મોટા ડૅમો તોડવાની શરૂઆત!

નવાઈ લાગે છે ને? આપણે ત્યાં હજારો એકર જમીનને ડુબાવી દેતા ડૅમો માટે કદી આકર્ષણ ઓછું નથી થતું. મોટા ડેમોમાં વિશાળ પટ આખાં ને આખાં ગામ ડૂબી જતાં હોય છે. ટિહરી ગામ તો જળસમાધિ લઈ જ ચૂક્યું છે. નર્મદાના સરદાર સરોવર ડૅમે પણ ઘણાં જીવન ઉજાડ્યાં છે ત્યારે યુરોપમાં મોટા બંધોની વિરુદ્ધ અવાજ તો ઊઠ્યો જ છે એટલું જ નહીં, પર્યાવરણને નુકસાન કરતાં ડૅમો તોડી પાડીને નદીઓને નિર્બંધ વહેવા દેવાનો જમાનો શરૂ થયો છે.

સ્પેનનો આ ડેમ ૧૯૫૮માં બન્યો છે અને ૨૨ મીટર ઊંચો છે. પરંતુ નિષ્ણાતોએ જોયું કે એમાં પહેલાં એક ખાસ પ્રકારની માછલી થતી અને એવી બીજી પણ ઘણી જાતો હતી, પણ ડૅમ બન્યા પછી આ માછલીનું અસ્તિત્વ મટી ગયું. ડેમને કારણે નદી બંધાઈ ગઈ અને ઠેર ઠેર મોટાં ખાબોચિયાં બની ગયાં છે જેમાં આ માછલીને જીવવા લાયક સંયોગો ન મળ્યા.

યુરોપમાં ભાગ્યે જ કોઈ નદી હશે જેને કૃત્રિમ રીતે બાંધી ન દેવાઈ હોય પરંતુ છેલ્લાં ૨૦-૨૫ વર્ષમાં ફ્રાન્સ, સ્વીડન, ફિનલૅંડ, યુનાઇટેડ કિંગડમ અને સ્પેનમાં પાંચ હજારથી વધારે ડેમો. પાળા, કલવર્ટૉ તોડીને નદીઓને મુક્ત કરી દેવાઈ છે. છેલ્લાં દસ વર્ષમાં અમેરિકામાં ૧૨૦૦ નદીઓને બંધનમુક્ત કરી દેવાઈ છે. સન ૨૦૦૦માં યુરોપિયન યુનિયને ‘વૉટર ફ્રેમવર્ક ડાયરેક્ટિવ’ લાગુ કર્યો તેમાં સભ્ય દેશોને નદીઓ અને સરોવરોના પરિવેશને બચાવવાનો આદેશ આપવામાં આવ્યો છે, પણ હજી માત્ર અડધા ભાગની નદીઓની સ્થિતિ સુધરી છે.

સંદર્ભઃ https://www.nature.com/articles/d41586-018-05182-1

૦-૦-૦

(૩) એક શરીરમાં એક જ DNA નથી હોતું.

આપણે જ્યારે DNAની વાત કરતા હોઈએ છીએ ત્યારે એમ માનીને ચાલીએ છીએ કે આખા શરિરમાં એક જ DNA હોય છે, પણ એક બાળકની તપાસ કરતાં ડૉક્ટરોને જોવા મળ્યું કે એના શરીરના બધા કોશોમાં એકસરખા જીન્સ નહોતા. એમના માટે આ નવાઈની વાત હતી. મૂળભૂત સંરચનામાં જ અંતર હતું, એ માત્ર વિકૃતિ નહોતી. અમુક પ્રકારના કોશોમાં બહુ મોટું પરિવર્તન જોવા મળ્યું પણ એ જ પ્રકારના અન્ય કોશોમાં એવી વિકૃતિ નહોતી. જાણે બે જુદાં બાળકોના કોશ તપાસવા મળ્યા હોય! આને Moseicism કહે છે, જેમ ચિત્રકારીમાં કે ઘરમાં ફરસ પર ટાઇલ્સ લગાડાવામાં આપણે ભાતીગળ ડિઝાઇન બનાવતા હોઈએ તેવું.

સામાન્ય રીતે તો દરેક કોશમાં જીન્સની કૉપી પહોંચતી હોય છે, પણ કૉપી કરવામાં ભૂલ થઈ જાય કે અડચણ આવે એવું પણ બનતું હોય છે. આમ જિનોમ (જીનની સંરચના) માત્ર દરેક વ્યક્તિમાં જ નહીં પણ દરેક કોશમાં પણ બદલી જાય છે.

પરંતુ આ કોઈ નવી શોધ નથી; માત્ર હવે એને માન્યતા મળવા લાગી છે. આમ તો ડાર્વિને કેટલીયે વનસ્પતી એવી જોઈ કે જેમાં અમુક અંશે વિકાસની ઢબ જુદી હતી. એમને નવાઈ લાગી કે આમ કેમ બની શકે. ઘણી વાર એવું જોવા મળે છે કે મગજના એક ભાગનું કદ વધારે મોટું બની જાય. કૅન્સરના કોશો પણ જીન્સમાં આવતી વિકૃતિનું જ પરિણામ છે.

સંદર્ભઃ https://www.nytimes.com/2018/05/21/science/mosaicism-dna-genome-cancer.html

૦-૦-૦

(૪) મૅલેરિયાનાં પ્લાસ્મોડિયમ પરોપજીવીઓ લિવરમાં ચોરી કરે છે

મચ્છર કરડે કે તરત જ એના આધારે જીવતાં પરોપજીવીઓ સીધાં જ લોહીમાં પહોંચે છે એ ધારણા ખોટી છે. PLOS PATHOGEN સામયિકમાં ડ્યૂક યુનિવર્સિટીના સંશોધકો જણાવે છે કે પ્લાસ્મોડિયમ લિવરમાં જઈને એના કોશની અંદર ઘૂસી જાય છે અને પોતાની આસપાસ એક પાતળી કોથળી ગૂંથી લે છે અને સલામત રીતે એ જીવે છે. ત્યાં એને એક પ્રોટીન મળી જાય છે. પ્લાસ્મોડિયમ એમાંથી શક્તિ મેળવે છે અને પોતાનું જ પુનરુત્પાદન કરે છે. ૪૮ કલાકમાં એમની સંખ્યા વધીને ૩૦,૦૦૦ પર પહોંચે છે. અહીં ચિત્રમાં વાદળી રંગનાં ચકરડાં પ્લાસ્મોડિયમ છે અને બીજા પ્રોટીનના કોશો છે. આટલી મોટી સંખ્યા જાય ત્યારે લાવલશ્કર લિવરમાંથી નીકળીને આખા શરીરમાં ફેલાઈ જાય છે. એના ઉપાયો તો શ્વેતકણો પાસે છે જ પણ સંશોધકો ઍક્વાપોરિન-૩ પ્રોટીનને કેમ નિષ્ક્રિય બનાવી દેવો તેના રસ્તા શોધે છે કે જેથી પ્લાસ્મોડિયમ પાંગરી જ ન શકે.

સંદર્ભઃ https://today.duke.edu/2018/05/malaria-causing-parasite-manipulates-liver-cells-survive

૦-૦-૦

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  બદલો )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  બદલો )

Connecting to %s

%d bloggers like this: